Alphonse Mucha

Alfons Maria Mucha urodzony 24 lipca 1860, zmarł 14 lipca 1939. Jenden z głównych przedstawicieli secesji i fin de siecle'u. pochodzący z Czech malarz i grafik. Jego obrazy to połączenie sztuki bizantyjskiej ze współczesną. Za charakterystyczną cechę grafik Muchy można przyjąć postaci kobiece o idealnych kształtach otoczone kwiatami, liśćmi, symbolami i arabeskami tzw. kobiety w stylu belle epoque.

            W 1871 roku Mucha rozpoczął naukę w gimnazjum lecz nie zdołał go ukończyć, musiał wrócić do rodziny, by tam zająć stanowisko pisarza sądowego, gdyż jego ojciec był urzędnikiem sądowym. W tym okresie przygotowywał amatorskie przedstawienia, do których sam malował scenografię, wykonywał zaproszenia i plakaty. Wtedy namalował także Joannę d'Arc na stosie- obraz, którym zadebiutował.

            Po nieudanych próbach wstąpienia do Akademii Praskiej wyjechał do Wiednia, tam został zatrudniony jako pracownik w Burghardt- Katusky- Brioschi znakomitej pracowni projektującej dekoracje teatralne. W 1885- 1886 podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, stało się to za sprawą mecenatu hrabiego Karla Khuen- Belassiho, któremu restaurował kolekcję, malował pejzaże, freski i portrety. Po roku wstąpił do Akademię Julien w Paryżu, gdzie zamieszkał. Przypadło to na lata rozkwitu impresjonizmu, początków symbolizmu i dekadentyzmu w tym też okresie u Muchy zaczęła kształtować się wizja własnej sztuki.

            W 1892 Mucha otrzymał zamówienie na ilustracje do Scenes et episodes de l'histoire l'Allemagne Seingobosa, natomiast w 1985, w wieku 35 lat sławę i miano wielkiego artysty  secesji przyniósł mu plakat do sztuki Gismonda Victoriena Sardou. To wydarzenie zmieniło prace artystyczną Muchy, który do tej pory zajmował się projektowaniem drobnych plakatów, okładek, kart dań i kalendarzy. w 1898 otworzył nową pracownię, w której zaczął ilustrować ekskluzywne czasopisma, opublikował swoje grafiki przeznaczone na pocztówki, oraz obrazy na jedwabiu głównie dla kolekcjonerów, których tematem przewodnim były np. pory roku. Był autorem dekoracji pawilonu Bośni i Hercegowiny na Wystawie Światowej, która odbyła sie w Paryżu. Współzałożyciel szkoły malarskiej Carmen.

            Theatre de la Renaissance powierzył mu odpowiedzialność za scenografie, kostiumy oraz plakaty promujące przedstawienia. W 1902 opublikował zbiór własnych ornamentów. W 1906 roku poślubił Marię Chytilov, 3 lata później namalował freski Obecni dum w Pradze co zainspirowało go do stworzenia płócien upamiętniających losy jego narodu. Po 1910 roku malował panoramiczną historię Słowian tzw. Epopeja słowiańska, której ukończenie zajęło mu 18 lat. W 1928 roku podarował swoje dzieło Pradze, nie zostały one dobrze przyjęte przez krytyków czeskich. Obecnie obrazy wystawiane są w Moravskt Krumlov.

            W 1913 wrócił do kraju, po rozpoczęciu II wojny światowej nadal tworzył, jego obrazy zostały docenione w Stanach Zjednoczonych gdzie założył Amerykańską Społeczność Słowiańską. W 1938 roku skupił swoja pracę artystyczna wokół powstania tryptyku  Wiek rozumu, Wiek mądrości, Wiek miłości, nie zdołał jednak ukończyć obrazu. W ostatnich latach odkryto nieznane dzieła Muchy, zbiór składał się z obrazów, malowideł i szkiców o tematyce wolnomularskiej, a także kolekcji zdjęć wykonanych przez Muchę w latach 20. minionego stulecia. To wydarzenie wywołało secesję w Czechach.