Amadeo Modigliani

Amadeo Modigliani urodzony 12 lipca 1884 w Livorno, zmarł 24 stycznia 1920 w Paryżu. Włoch pochodzenia żydowskiego, utalentowany malarz, grafik i rzeźbiarz.

Juz w dzieciństwie cierpiał na poważne problemy zdrowotne. Istotny wpływ na kształtowanie decyzji o podjęciu drogi artystycznej miały wyprawy zdrowotne, na które zabierała go matka m.in. do Florencji, Rzymu, Wenecji.

Artysta wpłynął na matkę, aby ta, pozwoliła mu uczęszczać na lekcje malarstwa i rysunku. Jego nauczycielem został Guglielm Micheli. W 1902 roku rozpoczął naukę w Szkole Aktu Giowanniego Fattori'ego, który ostatecznie nie spełnił oczekiwań malarza. Wyjechał do Wenecji by uczyć się w Szkole Aktu, jednak nie ukończył nauk, porzucił szkołę na rzecz rysowania na ulicy. W tym czasie artysta zaczął używać narkotyków i alkoholu.

            Kolejnym miejscem pobytu Amadeo jest Paryż, do którego przybywa za namową malarza Ortiza de Zarate, poznaje tu wybitnych artystów takich jak Pablo Picasso, czy Diego Rivera. Mimo licznych znajomości i przyjaźni pozostaje poza kręgami artystycznymi.Wystawia swoje obrazy w Salonie Niezależnych i Salonie Odrzuconych.

Rok 1909 przyniósł silną fascynację rzeźbą. Malarz stworzył słynny cykl Głowy. W jego rzeźbach można zauważyć wpływ sztuki prymitywnej. Z powodu wątłego stanu zdrowia Modigliani rezygnuje z rzeźbienia. W 1914 maluje portret Picassa.

            Dzięki malarstwu Cezanne'a Amadeo odnajduje własną drogę twórczą, w 1916 roku poznaje Leopolda Zborowskiego, który zostaje jego mecenasem. W kolejnym roku poznał  swoja wielką miłość Jeanne Hebuteme, z którą w późniejszych latach ma córkę. W tym samym czasie była kochanka Amadeo otwiera indywidualną wystawę jego obrazów, która zostaje zamknięta przez policję z powodu umieszczonych w niej aktów. Stan zdrowia artysty ulega gwałtownemu pogorszeniu, Zborowski postanawia zabrać Modiglianiego na Lazurowe Wybrzeże. Miejsce sprzyja zdrowiu i twórczości malarza, który tworzy liczne obrazy, w tym także pejzaże, za którymi nie przepada. W tym okresie powstaje też jedyny autoportret artysty.

            Po powrocie do Paryża w maju 1919 roku Modigiliani nie potrafi odnaleźć się w dawnej rzeczywistości, mimo iż jego zdrowie ulega pogorszeniu pije i pali. Jego przygnębienie pogłębia brak uznania dla sztuki przez niego tworzonej. Ciężko choruje na gruźlicę, umiera w wieku 36 lat. Jeanne będąc w ciąży popełnia samobójstwo.

            Prace Modigianiego są uznawane za jedne z najwybitniejszych w historii sztuki. W związku z tym, iż jego obrazy nie są datowane ciężko określić ich chronologię. Jego twórczość cechuje głęboka analiza psychologiczna modela i poświęcenie pracy artysty. Amadeo Modigiani dla wielu był, jest i będzie inspiracją.